ماده ۴۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری

متن بازبینی‌نشده

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

در مواردی که رای دادگاه توام با محکومیت به پرداخت دیه، ارش یا ضرر و زیان است، هرگاه یکی از جنبه های مزبور قابل تجدید نظر یا فرجام باشد، جنبه های دیگر رای نیز به تبع آن، حسب مورد قابل تجدید نظر یا فرجام است.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده درباره رأیی است که دادگاه در آن فرد را به پرداخت دیه، ارش یا ضرر و زیان محکوم کرده است. طبق این متن، اگر یکی از این جنبه‌ها قابل تجدیدنظر یا فرجام باشد، جنبه‌های دیگر رأی هم به تبع آن و بر اساس همان مورد، قابل تجدیدنظر یا فرجام می‌شود.

متن فقط همین سه مورد را نام برده و درباره بقیه انواع محکومیت‌ها یا جزئیات مربوط به اینکه چه زمانی هر جنبه قابل تجدیدنظر یا فرجام است، چیزی نمی‌گوید. اگر بخشی از متن برای شما مبهم است، همان ابهام در متن وجود دارد و این ماده توضیح بیشتری درباره آن نداده است.

مصادیق واقعی

مثال ۱: دادگاه علی را به پرداخت دیه و همچنین ضرر و زیان محکوم می‌کند. اگر بخش دیه قابل تجدیدنظر باشد، بخش ضرر و زیان هم به تبع آن قابل تجدیدنظر است.
مثال ۲: در رأیی مریم به پرداخت ارش محکوم شده و در همان رأی مبلغی هم به عنوان ضرر و زیان تعیین شده است. اگر ارش قابل فرجام باشد، ضرر و زیان هم به تبع آن قابل فرجام است.

سؤالات پرتکرار

اگر رأی هم دیه داشته باشد و هم ضرر و زیان، آیا فقط بخشی که قابل تجدیدنظر است قابل اعتراض است؟

بر اساس این متن، اگر یکی از جنبه‌ها قابل تجدیدنظر یا فرجام باشد، جنبه‌های دیگر رأی هم به تبع آن قابل تجدیدنظر یا فرجام است. متن درباره اینکه حتماً باید به همه اعتراض شود یا فقط به یکی، توضیح بیشتری نمی‌دهد.

آیا این حکم برای هر محکومیت مالی در رأی دادگاه است؟

نه، متن فقط از محکومیت به پرداخت «دیه، ارش یا ضرر و زیان» صحبت کرده است و درباره سایر محکومیت‌های مالی چیزی نگفته است.

منظور از «حسب مورد» در این ماده چیست؟

به این معناست که جنبه‌های دیگر رأی تابع همان نوع قابلیت اعتراضی هستند که برای جنبه موردنظر وجود دارد؛ اگر تجدیدنظر باشد، به تبع آن تجدیدنظر، و اگر فرجام باشد، به تبع آن فرجام. متن توضیح بیشتری درباره تشخیص این موارد نمی‌دهد.

مشاهدهٔ متن کامل قانون آیین دادرسی کیفری ←