این ماده دربارهٔ حالتی است که ضابطان دادگستری (مأمورانی مانند پلیس که زیر نظر دادستان کار میکنند) خبری دربارهٔ وقوع جرم به دستشان میرسد، اما دلایل و نشانههای آن جرم روشن و قطعی نیست، یا اطلاعاتشان از منبع قابلاعتماد نیست.
در چنین حالتی، این ماده میگوید مأموران باید پیش از اطلاع دادن به دادستان، خودشان تحقیقهای لازم را انجام دهند؛ اما در همین مرحله حق تفتیش و بازرسی (جستوجو در جا یا وسایل افراد) و همچنین حق احضار یا جلب (بازداشت و آوردن) اشخاص را ندارند. بعد از تحقیق، نتیجه را به دادستان گزارش میدهند.
دادستان با توجه به این گزارش، دو کار میتواند انجام دهد: دستور تکمیل تحقیقات بدهد، یا تصمیم قضایی مناسب را بگیرد. این متن تبصره ندارد.