این ماده دربارهٔ رد دادستان یا بازپرس در دادسرا است. میگوید اگر برای مقام قضایی دادسرا همان دلایلی وجود داشته باشد که باعث رد دادرس میشود، باید از رسیدگی امتناع کند. شاکی، مدعی خصوصی یا متهم هم میتوانند دادستان یا بازپرس را رد کنند و این درخواست را به صورت کتبی به خود او اعلام کنند.
اگر دادستان یا بازپرس ایراد را قبول کند، از رسیدگی و مداخله در موضوع کنار میرود و پرونده حسب مورد به جانشین دادستان یا بازپرس دیگر سپرده میشود. اگر قبول نکند، باید قرار رد ایراد صادر و به کسی که درخواست رد کرده ابلاغ شود. آن شخص میتواند در همان مهلتی که برای اعتراض به سایر قرارها وجود دارد، به دادگاه صالح برای رسیدگی به جرم اعتراض کند. رای دادگاه در این مورد قطعی است.
تبصرهٔ این ماده میگوید صدور قرار رد ایراد مانع انجام تحقیقات مقدماتی نمیشود.