این ماده میگوید وقتی مهلت قانونی (مهلتی که برای ایراد و اعتراض در نظر گرفته شده) تمام شد — چه کسی اعتراض کرده باشد و چه نه — مدیر دفتر پرونده را به دادگاه میفرستد. سپس رئیس دادگاه خودش پرونده را میخواند و گزارش جامع مینویسد، یا آن را به نوبت به یکی از اعضای دادگاه میسپارد. آن عضو باید حداکثر تا ده روز گزارشی مفصل درباره اتهام، دلیلها و روند پرونده آماده کند و به رئیس بدهد.
به محض رسیدن گزارش، دادگاه یک جلسه مقدماتی اداری برگزار میکند و بر اساس گزارش، برگههای پرونده و ایرادها و اعتراضهای طرفین، یکی از این تصمیمها را میگیرد: اگر تحقیق ناقص باشد، دستور رفع نقص میدهد و پرونده را به دادسرایی که کیفرخواست را صادر کرده برمیگرداند تا فقط دستور دادگاه را انجام دهد و بدون اظهار نظر پرونده را برگرداند؛ اگر موضوع خارج از صلاحیت دادگاه باشد، قرار عدم صلاحیت صادر میکند؛ و اگر به دلیل مرور زمان، گذشت شاکی یا مدعی خصوصی یا جهات قانونی دیگر، متهم قابل تعقیب نباشد، قرار موقوفی تعقیب میدهد که در این حالت اگر متهم در زندان باشد، به دستور دادگاه فوری آزاد میشود.
تبصره این ماده هم میگوید دادگاه در صورت لزوم میتواند دادستان یا نماینده او، شاکی یا مدعی خصوصی یا متهم و یا وکیلهای آنان را برای آمدن به جلسه مقدماتی دعوت کند.