این ماده میگوید متهم، شاکی، مدعی خصوصی (کسی که علاوه بر شکایت، ادعای خسارت هم دارد) یا وکلای آنها باید همهٔ ایرادها و اعتراضهای خود را در مهلتی که تعیین شده به دفتر دادگاه تحویل بدهند. نمونههایی از این ایرادها که در خود متن آمده عبارت است از: مرور زمان، عدم صلاحیت، رد دادرس (یعنی درخواست کنار گذاشتن قاضی)، قابل تعقیب نبودن عمل نسبتدادهشده، نقص تحقیقات، لزوم رسیدگی به ادلهٔ دیگر یا ادلهٔ جدید، و کافی نبودن ادله.
پس از تمام شدن آن مهلت، هیچ ایرادی از این اشخاص پذیرفته نمیشود؛ تنها استثنا این است که دلیلِ آن ایراد بعد از پایان مهلت کشف شود یا تازه به وجود بیاید. همچنین این ماده تصریح میکند که طرح پرونده در جلسهٔ مقدماتی دادگاه، پیش از پایان یافتن مهلت، ممنوع است.
این ماده به مهلت مشخصی اشاره کرده، اما خودِ متن عدد یا مدت آن مهلت را نگفته است. همچنین در این متن تبصرهای ذکر نشده است.