این ماده میگوید وقتی دادگاه محاکمه را شروع کرد، رسیدگی باید پیوسته ادامه پیدا کند تا وقتی که حکم صادر شود؛ یعنی کار دادگاه وسط راه رها نمیشود.
اگر رسیدگی طول بکشد و ادامهٔ آن در یک نوبت سخت باشد، دادگاه به اندازهای که لازم است به حاضران «تنفس» میدهد؛ تنفس یعنی وقفهٔ کوتاه در جریان محاکمه، نه پایان یافتن آن.
این متن دربارهٔ مدت یا شرایط دیگر جلسه، یا دربارهٔ اینکه تنفس چقدر طول میکشد، چیزی نگفته و آن را به تشخیص نیاز واگذار کرده است.