بر اساس این ماده، اصل این است که جلسههای محاکمه در دادگاه علنی باشد. اما در جرائم قابل گذشت، اگر طرفین یا شاکی بخواهند، محاکمه میتواند غیرعلنی برگزار شود. همچنین دادگاه پس از اظهار عقیده دادستان، در دو حالت قرار غیرعلنی بودن محاکمه را صادر میکند: نخست در امور خانوادگی و جرائمی که منافی عفت یا خلاف اخلاق حسنه است، و دوم وقتی علنی بودن، مخل امنیت عمومی یا احساسات مذهبی یا قومی باشد.
طبق تبصره این ماده، منظور از علنی بودن محاکمه این است که برای حضور افراد در جلسات رسیدگی مانعی ایجاد نشود.