این ماده دربارهٔ زمانی است که پرونده همراه با کیفرخواست به دادگاه فرستاده میشود. در این حالت دادگاه باید بدون اینکه وقتی برای رسیدگی تعیین کند، حداکثر تا یک ماه پرونده را بررسی کند. اگر دادگاه خود را صالح به رسیدگی نداند، یا تشخیص دهد که مورد از موارد «منع تعقیب» (یعنی مواردی که قانون اجازهٔ تعقیب نمیدهد) یا «موقوفی تعقیب» (یعنی مواردی که تعقیب متوقف میشود) است، بر اساس همان مورد تصمیم مناسب میگیرد.
همچنین اگر دادگاه تحقیقات را ناقص بداند، یا پس از پایان تحقیقات موضوع تازهای کشف شود که نیاز به تحقیق دارد، دادگاه باید موارد را دقیق ذکر کند و تکمیل تحقیقات را از دادسرای مربوط بخواهد، یا خودش تحقیقات را تکمیل کند.
در حالتی که خود دادگاه تحقیقات را انجام میدهد، و همچنین وقتی پرونده به طور مستقیم در دادگاه مطرح میشود، تحقیقات مقدماتی توسط دادگاه باید طبق مقررات مربوط انجام شود. این ماده تبصره ندارد.