این ماده میگوید برخی پروندهها، یعنی جرائم تعزیری «درجه هفت و هشت»، مستقیم و بدون مرحلهٔ قبلی در دادگاه مطرح میشوند. متن قانون این درجهها را تعریف نکرده و فقط نام برده است. همچنین در هر پروندهٔ دیگری که بهطور مستقیم در دادگاه مطرح شود، دادگاه پس از انجام تحقیقات به یکی از دو شکل زیر عمل میکند.
در حالت اول (بند الف)، اگر دادگاه خودش را صالح به رسیدگی نداند، «قرار عدم صلاحیت» صادر میکند؛ و اگر مورد را از موارد منع تعقیب یا موقوفی تعقیب بداند، بر همان اساس تصمیم میگیرد. متن این ماده توضیح نمیدهد که این موارد دقیقاً چه هستند.
در حالت دوم (بند ب)، اگر دادگاه خودش را صالح بداند و اصحاب دعوی حاضر باشند و مهلت هم نخواهند، دادگاه با تشکیل جلسهٔ رسمی شروع به رسیدگی میکند. اما اگر اصحاب دعوی حاضر نباشند، یا برای آماده کردن دفاع یا تقدیم دادخواست ضرر و زیان مهلت بخواهند، دادگاه از متهم «تامین متناسب» میگیرد، زمانی برای رسیدگی تعیین میکند و این زمان را به اصحاب دعوی و دیگر کسانی که باید در دادگاه حاضر شوند اطلاع میدهد.