این ماده دربارهٔ زمانی است که فردی باید در دادگاه سوگند یاد کند، اما به دلیل یک عذر موجه نمیتواند در دادگاه حاضر شود. در این حالت، قاضی سه راه دارد: میتواند وقت دیگری برای سوگند تعیین کند؛ میتواند خودش نزد آن فرد برود و سوگند را در همان محل بشنود؛ یا میتواند شنیدن سوگند را به قاضی دیگری واگذار کند (نیابت دهد).
متن ماده عذر موجه را تعریف نکرده و مشخص نکرده کدام مورد عذر موجه است. همچنین نگفته اگر قاضی این راهها را انتخاب نکند چه میشود. این ماده تبصرهای در متن ارائهشده ندارد.