این ماده درباره صدور قرار بازداشت موقت است. میگوید در مواردی که در ماده قبل گفته شده، صدور این قرار تنها در صورتی ممکن است که دستکم یکی از سه شرط زیر وجود داشته باشد.
شرط اول (بند الف): آزاد بودن متهم باعث از بین رفتن آثار و ادله جرم شود، یا باعث تبانی با متهمان دیگر یا شهود و مطلعان شود، یا باعث شود شهود از شهادت دادن خودداری کنند. شرط دوم (بند ب): بیم فرار یا مخفی شدن متهم باشد و به شکل دیگری نتوان از آن جلوگیری کرد. شرط سوم (بند پ): آزاد بودن متهم نظم عمومی را مختل کند یا جان شاکی، شهود، خانواده آنان یا خود متهم را به خطر بیندازد.
این متن به «ماده قبل» ارجاع داده است؛ محتوای آن ماده در همین متن نیامده است. تبصرهای هم در این متن دیده نمیشود.