این ماده میگوید بازپرس (قاضی تحقیق) وقتی میخواهد مطمئن شود متهم در دسترس است، به موقع در دادگاه حاضر میشود، فرار یا مخفی نمیشود و حق بزهدیده (شخصی که از جرم آسیب دیده) برای جبران ضرر و زیانش تضمین میشود، پس از آنکه اتهام را به متهم تفهیم کرد و تحقیقات لازم را انجام داد، در صورتی که دلایل کافی وجود داشته باشد، یکی از قرارهای تأمین فهرستشده در این ماده را صادر میکند.
این قرارها به ترتیب عبارتاند از: تعهد به حاضر شدن با قول شرف (الف)، تعهد به حاضر شدن با تعیین مبلغی بهعنوان وجهالالتزام (ب)، تعهد به خارج نشدن از حوزه قضایی با قول شرف (پ)، همان تعهد با تعیین وجهالالتزام (ت)، تعهد به معرفی خود بهصورت دورهای (هفتگی یا ماهانه) به مرجع قضایی یا انتظامی همراه با وجهالالتزام (ث)، تعهد کارمندان رسمی کشوری یا نیروهای مسلح به حضور با وجهالالتزام و با موافقت خودشان و کسر از حقوق توسط سازمان مربوط (ج)، تعهد به خارج نشدن از منزل یا محل اقامت تعیینشده با موافقت متهم و وجهالالتزام، با نظارت تجهیزات الکترونیکی یا بدون آن (چ)، گرفتن کفیل با تعیین وجهالکفاله (ح)، گرفتن وثیقه شامل پول نقد، ضمانتنامه بانکی، مال منقول یا غیرمنقول (خ) و در نهایت بازداشت موقت با رعایت شرایطی که قانون تعیین کرده است (د).
سه تبصره هم دارد: تبصره ۱ میگوید اگر متهم قرار بند (الف) را نپذیرد، قرار تعهد به حضور با وجهالالتزام صادر میشود و اگر قرارهای بندهای (ب)، (پ)، (ت) و (ث) را نپذیرد، قرار کفالت صادر میشود. تبصره ۲ میگوید در قرارهای بندهای (پ) و (ت) خروج از حوزه قضایی با اجازه قاضی ممکن است. تبصره ۳ میگوید در جرائم غیرعمدی، اگر مقام قضایی تشخیص دهد حقوق بزهدیده از راه دیگری قابل تضمین است، صدور قرار کفالت و وثیقه مجاز نیست.