این ماده درباره هزینههایی است که ممکن است شاهد یا مطلع برای حضور در تحقیقات بخواهد؛ مثل هزینه رفتوآمد یا جبران ضرری که از ترک کارش به او وارد شده است. اگر شاهد یا مطلع چنین درخواستی کند، بازپرس هزینه رفتوآمد را طبق تعرفهای که قوه قضائیه اعلام میکند تعیین میکند و ضرر ناشی از ترک شغل را در صورت لزوم با نظر کارشناس مشخص میکند و شاکی را مکلف میکند این هزینه را در صندوق دادگستری بپردازد.
اگر شاکی به تشخیص بازپرس توانایی پرداخت نداشته باشد، یا احضار از طرف خود بازپرس باشد، این هزینهها از محل اعتبارات مصوب قوه قضائیه پرداخت میشود. در جرائم قابل گذشت، اگر شاکی با وجود توانایی از پرداخت خودداری کند، شهادت یا گواهی مطلعانی که خود شاکی معرفی کرده استماع نمیشود؛ اما در جرائم غیر قابل گذشت، این هزینهها به دستور بازپرس از محل اعتبارات مصوب قوه قضائیه پرداخت میشود. همچنین اگر متهم درخواست احضار شاهد یا مطلع کند، هزینهها از محل اعتبارات مصوب قوه قضائیه پرداخت میشود.