این ماده دربارهٔ شاهد و مطلع در پروندههای کیفری است. بر اساس آن، شاهد یا مطلع پیش از اینکه اطلاعات خود را بگوید، باید سوگند یاد کند. متن سوگند این است: «به خداوند متعال سوگند یاد میکنم که جز به راستی چیزی نگویم و تمام واقعیت را بیان کنم». یعنی کسی که شهادت میدهد یا اطلاع میدهد، تعهد میکند هم دروغ نگوید و هم چیزی را از واقعیت پنهان نکند.
این ماده فقط همین یک حکم را بیان میکند و تبصرهای در متن ارائهشده دیده نمیشود. متن دربارهٔ اینکه اگر کسی سوگند یاد نکند یا سوگندش را نقض کند چه اتفاقی میافتد، یا دربارهٔ شکل و ترتیب انجام این کار، چیزی نمیگوید و در این باره ساکت است.