این ماده سه قاعدهٔ کلی برای دادرسی کیفری تعیین میکند. اول اینکه رسیدگی کیفری باید بر پایهٔ قانون باشد؛ یعنی تصمیمها و اقدامها باید مستند به قانون باشند و از روی دلخواه انجام نشوند. دوم اینکه دادرسی باید حقوق طرفین دعوی را تضمین کند؛ یعنی حقوق کسی که علیه او شکایت شده و همچنین حقوق شاکی یا طرف مقابل باید در جریان رسیدگی حفظ شود.
قاعدهٔ سوم دربارهٔ برابری است: اگر چند نفر در شرایط مساوی، به سبب ارتکاب جرائم مشابه تحت تعقیب قرار بگیرند، قواعد دادرسی کیفری باید نسبت به همهٔ آنها به صورت یکسان اعمال شود. این ماده خودش مجازات یا مبلغ یا مدت مشخصی تعیین نکرده و فقط یک حکم کلی است؛ متن هم به مادهٔ دیگری ارجاع نداده است.