این ماده به شاکی (کسی که از وقوع جرم شکایت کرده) اجازه میدهد که جبران همهٔ ضرر و زیانهای مادی، معنوی و همچنین «منافع ممکن الحصول» ناشی از جرم را مطالبه کند. طبق تبصره ۱، زیان معنوی یعنی صدمات روحی یا لطمه به حیثیت و اعتبار شخصی، خانوادگی یا اجتماعی؛ و دادگاه میتواند علاوه بر حکم به جبران خسارت مالی، برای رفع این زیان راههای دیگری هم تعیین کند، مثل الزام به عذرخواهی یا درج حکم در روزنامهها و امثال آن.
تبصره ۲ دو محدودیت را بیان میکند: اول اینکه «منافع ممکن الحصول» تنها در مواردی قابل مطالبه است که صدق اتلاف کند؛ دوم اینکه مقررات مربوط به منافع ممکن الحصول و نیز پرداخت خسارت معنوی شامل جرائم موجب تعزیرات منصوص شرعی و دیه نمیشود. متن قانون توضیح نداده که این دو اصطلاح دقیقاً چه مصادیقی دارند.