این ماده دربارهٔ نیابت قضائی در تحقیقات کیفری است؛ یعنی وقتی بازپرس برای انجام کاری مثل بازپرسی از متهم، شنیدن شهادت شهود و مطلع، معاینه محل، بازرسی از خانهها و جاها و اشیاء، جمعآوری آلات جرم یا هر اقدام دیگر، باید خارج از حوزه قضائی محل مأموریت خودش کار کند. در این صورت بازپرس قرار نیابت قضائی صادر میکند، اصل یا تصویر اوراق مورد نیاز پرونده را میفرستد و موارد را مشخص میکند و از بازپرس محل میخواهد آن کارها را انجام دهد.
بازپرس محلی که نیابت گرفته، فقط در حدود مفاد نیابت کار را انجام میدهد، اوراق تنظیمی را پس از امضا همراه سایر مدارک به مرجع نیابتدهنده میفرستد. اگر تمام یا بخشی از نیابت مربوط به حوزه قضائی دیگری باشد، اوراق را برای اجرای نیابت به آن مرجع میفرستد و به بازپرس نیابتدهنده اطلاع میدهد.
تبصره ۱ میگوید در حوزه قضائی بخش، انجام نیابت قضائی بر عهده رئیس یا دادرس علیالبدل دادگاه آن محل است. تبصره ۲ میگوید اگر اقرار متهم یا شهادت شاهد یا شهادت بر شهادت شاهد، مستند رأی دادگاه باشد، شنیدن آن باید توسط قاضی صادرکننده رأی انجام شود.