این ماده دربارهٔ زمانی است که شخصی دادخواست (برگهٔ رسمی شروع دعوا در دادگاه) به دادگاه میدهد، اما از خودِ خواهان (شاکی/خواهان پرونده) یا نشانی محل زندگی او اطلاعی در دادخواست وجود ندارد و معلوم نیست. در چنین حالتی، دو روز از تاریخی که دادخواست به دادگاه میرسد فرصت هست و دادخواست رد میشود.
این رد کردن با «قرار» انجام میشود؛ یعنی تصمیم رسمی دادگاه که مدیر دفتر دادگاه آن را صادر میکند و اگر مدیر دفتر حاضر نباشد، جانشین او این کار را میکند. پس در این ماده، تصمیمگیرنده مدیر دفتر یا جانشین اوست، نه قاضی.
نکتهٔ قابل توجه این است که این ماده فقط دو حالت را گفته: معلوم نبودن خودِ خواهان یا معلوم نبودن محل اقامت او. متن دربارهٔ تبصره یا حالتهای دیگر چیزی نگفته است.