این ماده میگوید اگر کسی «تاجر» باشد، نمیتواند درخواست اعسار بدهد. «اعسار» یعنی ادعای ناتوانی مالی برای پرداخت هزینههای دادرسی. پس تاجری که میگوید پول کافی برای پرداخت هزینه دادرسی ندارد، راهی که این ماده نشان میدهد این است که بهجای دادخواست اعسار، برابر مقررات قانون تجارت دادخواست ورشکستگی بدهد (این ماده فقط به قانون تجارت ارجاع داده و محتوای آن مقررات را توضیح نمیدهد).
اما یک استثنا هم دارد: «کسبه جزء» مشمول این ماده نیستند؛ یعنی برای آنها این محدودیت وجود ندارد که دادخواست اعسارشان پذیرفته نشود. متن این ماده توضیح نمیدهد که «کسبه جزء» چه کسانی هستند و ملاک تشخیص آنها چیست.