این ماده دو نکته را بیان میکند. اول اینکه اگر کسی بخواهد از پرداخت هزینههای دادرسی معاف شود (یعنی دادگاه او را «معسر» بشناسد و او لازم نباشد این هزینهها را بپردازد)، باید این معافیت را برای هر دعوا جداگانه به دست آورد. یعنی معافیت در یک پرونده، خودبهخود به پروندههای دیگر او سرایت نمیکند.
دوم اینکه وقتی معافیت برای یک دعوای خاص به دست آمد، آن فرد میتواند در همهٔ مرحلههای همان دعوا از این معافیت استفاده کند.