این ماده میگوید در چه حالتهایی رأیی که داور صادر کرده، باطل است و نمیتوان آن را اجرا کرد. متن هفت مورد را نام میبرد؛ از جمله وقتی رأی داور مخالف قوانینی باشد که حق برای افراد ایجاد کردهاند، یا داور دربارهٔ موضوعی رأی داده باشد که اصلاً موضوع داوری نبوده، یا از محدودهٔ اختیاراتش خارج شده باشد. در مورد سوم (خروج از اختیار) تصریح شده که فقط همان بخشی از رأی که خارج از اختیار داور است باطل میشود، نه کل رأی.
موارد دیگر عبارتاند از: صدور و تسلیم رأی پس از پایان یافتن مدت داوری؛ مخالفت رأی با آنچه در دفتر املاک یا در دفتر اسناد رسمی میان طرفها ثبت شده و اعتبار قانونی دارد؛ صدور رأی بهوسیلهٔ داورانی که اجازهٔ صدور رأی نداشتهاند؛ و بیاعتبار بودن قرارداد ارجاع به داوری. متن این ماده تبصره ندارد و توضیح بیشتری دربارهٔ اینکه هر مورد در عمل چگونه تشخیص داده میشود ارائه نکرده است.