این ماده یک قاعدهٔ ساده دربارهٔ مهلتهایی (مواعد) است که دادگاه خودش تاریخ پایان آنها را مشخص کرده است. طبق این متن، چنین مهلتی دقیقاً در همان تاریخی که دادگاه تعیین کرده به پایان میرسد.
یعنی اگر دادگاه بگوید مهلت شما تا فلان تاریخ است، بعد از آن تاریخ دیگر مهلت تمام شده و ادامه نمییابد. متن ماده توضیح بیشتری دربارهٔ نحوهٔ محاسبه یا پیامدهای از دست رفتن مهلت نمیدهد و در این باره ابهامی در متن وجود ندارد؛ فقط حکم کلی بیان شده است.