این ماده یک محدودیت برای درخواست اعاده دادرسی تعیین میکند. اعاده دادرسی یعنی اینکه کسی که حکمی علیه او صادر شده، در شرایطی که متن قانون مشخص میکند، بخواهد همان پرونده دوباره بررسی شود.
طبق این ماده، اگر پروندهای پس از اعاده دادرسی دوباره رسیدگی شد و حکم تازهای صادر شد، دیگر نمیتوان برای همان حکم جدید و از همان جهتی که قبلاً اعاده دادرسی انجام شده بود، دوباره اعاده دادرسی خواست. به عبارت سادهتر، یک جهت (یک دلیل) را فقط یک بار میتوان برای اعاده دادرسی استفاده کرد و پس از صدور حکم جدید، راه تکرار همان درخواست بسته است.
این متن در مورد جهات دیگر اعاده دادرسی یا سایر راههای شکایت از حکم چیزی نمیگوید و در این باره ساکت است.