این ماده دربارهٔ وضعیتی است که یکی از جهتهای درخواست اعاده دادرسی، «مغایرت دو حکم» باشد. اعاده دادرسی یعنی دوباره رسیدگی کردن به یک پرونده پس از صدور حکم؛ در اینجا فقط همین فرض توضیح داده شده است.
بر اساس این متن، اگر دادگاه اعاده دادرسی را قبول کند، حکم دوم را نقض میکند و حکم اول به قوت خود باقی میماند. یعنی از این دو حکم متعارض، حکم دوم از اعتبار میافتد و حکم اول معتبر میماند.
متن دربارهٔ جزئیات بیشتر، مثل شرایط دقیق احراز مغایرت یا وقتی اعاده دادرسی قبول نشود، چیزی نمیگوید.