این ماده دربارهٔ حالتی است که در جریان یک پروندهٔ مدنی، شخصی که طرف دعوا نیست (شخص ثالث) اعتراضی مطرح میکند. اگر دادگاه تشخیص دهد که رای صادرشده دربارهٔ این اعتراض روی اصل دعوای اصلی اثر میگذارد، رسیدگی به دعوای اصلی را تا روشن شدن نتیجهٔ اعتراض متوقف و به تاخیر میاندازد.
اگر دادگاه تشخیص دهد که این اعتراض اثری بر اصل دعوا ندارد، خودش به دعوای اصلی رسیدگی کرده و رای میدهد. همچنین اگر رسیدگی به اعتراض در صلاحیت دادگاه دیگری باشد، به معترض بیست روز مهلت داده میشود تا دادخواست خود را به آن دادگاه مربوطه تقدیم کند؛ اگر در این مهلت اقدام نکند، دادگاه رسیدگی به دعوا را ادامه میدهد.
یک نکته: در متن این ماده به «ماده» ارجاع شده، اما شمارهٔ آن ماده ذکر نشده است؛ بنابراین از این متن نمیتوان فهمید که به کدام ماده ارجاع داده شده است.