این ماده دربارهٔ حالتی است که یک وکیل در یک زمان به دو یا چند دادگاه دعوت (احضار) شود و نتواند در همهٔ آنها حاضر شود. در چنین وضعیتی، این ماده تکلیف روشن میکند که وکیل چه کاری باید انجام دهد.
بر اساس این متن، وکیل باید در دادگاهی حاضر شود که حضور او بر پایهٔ قانون آیین دادرسی کیفری یا سایر قوانین اجباری است. نسبت به دادگاههای دیگر دو راه پیش پای اوست: فرستادن «لایحه» (یعنی نوشتهای که مطالب و دفاعیات بهصورت مکتوب به دادگاه ارائه میشود)، یا اگر «حق توکیل» دارد، معرفی وکیل دیگری به جای خود.
یک نکته: این ماده هرچند در بخش وکالت در دعاوی مدنی آمده، برای تعیین دادگاهی که حضور وکیل در آن اولویت دارد به قانون آیین دادرسی کیفری و «سایر قوانین» ارجاع داده است و محتوای آن قوانین را توضیح نمیدهد. همچنین این متن روشن نمیکند که دقیقاً چه وقت «جمع بین آنها ممکن نیست» یا «حق توکیل» شامل چه چیزهایی میشود؛ این نکات در همین متن مبهم است.