این ماده میگوید وکیل باید در جلسه محاکمه حاضر باشد، مگر اینکه عذر موجهی داشته باشد. در متن، چهار مورد به عنوان عذر موجه شمرده شده است: فوت یکی از بستگان نسبی یا سببی تا درجه اول از طبقه دوم؛ بیمار شدن به گونهای که نتواند حرکت کند یا حرکت برای او ضرر داشته باشد؛ حوادث قهری مثل سیل و زلزله که مانع رسیدن به دادگاه شود؛ و اتفاقهای خارج از اختیار وکیل که مانع حضور او در دادگاه شود.
وکیل معذور باید عذر خود را به صورت کتبی همراه با دلایلش برای جلسه محاکمه به دادگاه بفرستد. دادگاه فقط وقتی به این عذر ترتیب اثر میدهد که آن را موجه بداند؛ اگر عذر را موجه نداند، جریان محاکمه را ادامه میدهد و موضوع را برای تعقیب انتظامی وکیل به مرجع صلاحیتدار اطلاع میدهد.
اگر جلسه دادگاه به دلیل عذر وکیل تجدید شود، دادگاه باید علت آن و وقت رسیدگی بعدی را به موکل اطلاع دهد. در این حالت، جلسه بعدی دادگاه به خاطر عدم حضور وکیل دیگر تجدید نمیشود.