این متن هیچ حکم یا قاعدهای دربارهٔ فرجامخواهی بیان نمیکند؛ فقط یک یادداشت کوتاه است که میگوید ماده ۴۱۱ به موجب ماده ۳۹ قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب (الحاقی ۱۳۸۱/۷/۲۸) صریحاً نسخ شده است.
«نسخ» یعنی لغو شدن یک مقرره. پس آنچه اینجا میخوانیم خودِ حکم نیست، بلکه اعلام این است که حکم این ماده لغو شده است.
این متن توضیح نمیدهد که ماده ۴۱۱ قبلاً چه میگفت، یا ماده ۳۹ قانون تشکیل دادگاهها چه محتوایی دارد؛ فقط به آن ماده ارجاع میدهد. بنابراین از همین متن نمیتوان فهمید چه مقررهای لغو شده یا الان چه چیزی به جای آن اجرا میشود.