ماده ۳۹۷ قانون آیین دادرسی مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

مهلت درخواست فرجام خواهی برای اشخاص ساکن ایران بیست روز و برای اشخاص مقیم خارج دو ماه می‌باشد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده فقط یک چیز را مشخص می‌کند: مدت زمانی که برای «درخواست فرجام‌خواهی» در امور مدنی در اختیار دارید. اگر شما در ایران زندگی می‌کنید، این مهلت بیست روز است و اگر در خارج از ایران اقامت دارید، دو ماه.

فرجام‌خواهی به معنای درخواست رسیدگی دوباره به یک رأی در مرجع بالاتر است. اما توجه کنید که این متن نمی‌گوید این مهلت از چه زمانی شروع می‌شود (مثلاً از روز ابلاغ رأی یا از روز دیگری) و همچنین مشخص نمی‌کند که این مهلت قابل تمدید است یا نه. این موارد در خود ماده 397 نیامده است.

همچنین این ماده هیچ اشاره‌ای به مرجع رسیدگی، شرایط پذیرش درخواست، یا ارجاع به ماده دیگری ندارد؛ فقط دو عدد زمانی را بیان می‌کند.

مصادیق واقعی

علی ساکن تهران است و از یک رأی دادگاه مدنی ناراضی است. بر اساس این ماده، مهلت او برای درخواست فرجام‌خواهی بیست روز است.
مریم در آلمان زندگی می‌کند و می‌خواهد از یک رأی مدنی فرجام‌خواهی کند. بر اساس این ماده، مهلت او دو ماه است، یعنی بیشتر از کسی که در ایران ساکن است.

سؤالات پرتکرار

من در ایران زندگی می‌کنم، چند وقت وقت دارم که درخواست فرجام‌خواهی بدهم؟

بر اساس ماده 397، مهلت شما بیست روز است.

اگر خارج از ایران ساکن باشم، مهلتم چقدر است؟

بر اساس ماده 397، مهلت اشخاص مقیم خارج دو ماه است.

این مهلت از چه روزی شمرده می‌شود؟

متن ماده 397 به این موضوع اشاره‌ای نکرده و فقط مدت مهلت را تعیین کرده است؛ لذا از خود این متن نمی‌توان پاسخ را استخراج کرد.

مشاهدهٔ متن کامل قانون آیین دادرسی مدنی ←
ماده ۳۹۷ قانون آیین دادرسی مدنی — لویادسک