این ماده میگوید اگر ثابت شود مدارک، اسناد و نوشتههایی که پایه و مبنای رأی دادگاه بودهاند و طرفین در جریان دادرسی ارائه کردهاند، صحت ندارند، رأی صادرشده نقض میشود.
به بیان ساده، وقتی تصمیم دادگاه بر یک سند یا نوشته تکیه کرده باشد و بعداً نادرست بودن آن ثابت شود، آن تصمیم نقض میگردد. متن ماده فقط همین حکم را بیان میکند و دربارهٔ نحوه اثبات، شخص اثباتکننده یا آثار بعدی آن توضیحی نداده است.
بر اساس جایگاه ذکرشده، این ماده در بخش فرجامخواهی و موارد نقض قرار دارد.