این ماده میگوید اگر حکم دادگاه بدوی به دلیل اینکه کسی درخواست تجدیدنظر نکرده قطعی شده باشد، در حالت عادی نمیتوان برای آن فرجامخواهی کرد؛ اما در چند مورد استثنا میتوان فرجامخواهی کرد.
استثناها شامل احکامی است که خواسته آن بیش از بیست میلیون (20/000/000) ریال باشد، و احکامی که درباره اصل نکاح و فسخ آن، طلاق، نسب، حجر، وقف، ثلث، حبس و تولیت باشد. همچنین قرارهای ابطال یا رد دادخواست که از دادگاه صادر شده، و قرار سقوط دعوا یا عدم اهلیت یکی از طرفین، در صورتی قابل فرجامخواهی هستند که اصل حکم راجع به آنها قابل رسیدگی فرجامی باشد.
این متن تبصرهای ندارد و اگر بخشی از آن مبهم است، همین متن به تنهایی توضیح بیشتری نداده است.