این ماده یک قاعدهٔ کلی میگوید: رأیی که دادگاههای عمومی و انقلاب در دعواهای حقوقی (نه کیفری) صادر میکنند، در اصل «قطعی» است؛ یعنی بهخودیخود نمیتوان آن را دوباره در مرجع بالاتر به چالش کشید.
اما این قاعده یک استثنا دارد: اگر قانون برای آن مورد خاص، امکان «درخواست تجدیدنظر» را پیشبینی کرده باشد، آن رأی قطعی نیست و میتوان درخواست تجدیدنظر داد.
این ماده خودش مشخص نمیکند کدام رأیها قابل تجدیدنظرند و فقط به «طبق قانون» ارجاع میدهد؛ یعنی فهرست آن موارد در همین متن نیامده است.