ماده ۲۹۴ دربارهٔ زمانی است که دادگاه ایرانی میخواهد تحقیقات یا بررسی قضایی در خارج از کشور انجام شود. «نیابت قضایی» یعنی دادگاه از دادگاه دیگری میخواهد کاری را به جای او انجام دهد. در این حالت، دادگاه ایرانی نحوهٔ بررسی و تحقیق را برابر قوانین ایران تعیین میکند و از دادگاه خارجی میخواهد که تحقیقات را بر همان اساس انجام دهد.
اگر دادگاه خارجی به روش دیگری اقدام به بررسی و تحقیق کند، اعتبار آن نتیجه بسته به نظر دادگاه ایرانی است؛ یعنی دادگاه دربارهٔ قابلقبول بودن آن تصمیم میگیرد.