این ماده میگوید وقتی دادگاه دربارهٔ صلاحیت خودش تصمیم میگیرد که به پرونده رسیدگی نکند (به این تصمیم «قرار عدم صلاحیت» میگویند)، بررسی آن تصمیم در دادگاه تجدیدنظر استان و در دیوان عالی کشور «خارج از نوبت» انجام میشود.
«خارج از نوبت» یعنی این پروندهها به ترتیب معمول و پشت سر پروندههای دیگر قرار نمیگیرند و زودتر از نوبت عادی به آنها رسیدگی میشود.
این متن فقط همین یک حکم را بیان میکند: خارج از نوبت بودن رسیدگی. دربارهٔ تعریف قرار عدم صلاحیت، شرایط صدور آن یا جزئیات دیگر توضیحی نداده است. این ماده تبصره هم ندارد.