این ماده دربارهٔ دعوایی است که علیه شخص فوتشده مطرح میشود. اگر خواهان، وارث صاحب حق باشد و برای اثبات ادعای خود بینه (دلیل) اقامه کند، فقط بینه کافی نیست؛ او باید علاوه بر آن سوگند هم ادا کند. اگر سوگند ادا نشود، حق مورد ادعا ساقط میشود.
تبصره ۱ میگوید اگر وارثان متعدد باشند، هر وارث باید نسبت به سهم خود سوگند ادا کند. اگر بعضی سوگند ادا کنند و بعضی از سوگند امتناع کنند (نکول)، ادعا نسبت به سوگندکنندگان ثابت و نسبت به امتناعکنندگان ساقط میشود.
تبصره ۲ میگوید اگر وارثان خوانده متعدد باشند و خواهان شخص دیگری باشد، پس از اینکه خواهان بینه اقامه کرد، ادای یک سوگند کفایت میکند.