این ماده دربارهٔ «معاینه محل» است؛ یعنی وقتی دادگاه لازم بداند از نزدیک محل مورد اختلاف را ببیند و بررسی کند. طبق این متن، دادگاه دو راه برای این کار دارد: یا خودش (بدون اینکه کسی درخواست کند) دستور معاینه محل را صادر میکند، یا هر یک از طرفهای دعوا میتواند چنین درخواستی بدهد و دادگاه قرار معاینه محل را صادر کند.
همچنین این ماده میگوید موضوع این قرار و زمانی که قرار است اجرا شود، باید به طرفهای دعوا اطلاع داده شود (ابلاغ شود). یعنی طرفین باید بدانند دادگاه قرار است چه چیزی را و چه وقتی معاینه کند.
نکته: متن این ماده فقط همین دو حکم را بیان کرده و دربارهٔ جزئیات دیگر، مثل نحوهٔ اجرا یا هزینهٔ آن، چیزی نگفته است.