ماده ۲۳۹ قانون آیین دادرسی مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

دادگاه نمی‌تواند گواه را به ادای گواهی ترغیب یا از آن منع یا او را در کیفیت گواهی راهنمایی یا در بیان مطالب کمک نماید، بلکه فقط مورد گواهی را طرح نموده و او را در بیان مطالب خود آزاد می‌گذارد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ رفتار دادگاه با شاهد (گواه) در جریان شهادت دادن است. بر اساس آن، دادگاه نمی‌تواند شاهد را به شهادت دادن تشویق کند، از شهادت دادن منع کند، به او بگوید شهادتش را چگونه بیان کند، یا در گفتن مطالب به او کمک کند.

تنها کاری که دادگاه می‌تواند بکند این است که موضوعی را که قرار است دربارهٔ آن شهادت داده شود به شاهد بگوید و او را آزاد بگذارد تا خودش مطالبش را بیان کند.

مصادیق واقعی

در یک دعوای مدنی میان علی و مریم، دادگاه از یک شاهد می‌خواهد دربارهٔ موضوعی که مطرح شده شهادت بدهد، اما به او نمی‌گوید چه بگوید یا چگونه بگوید؛ شاهد خودش آزادانه حرف می‌زند.
اگر دادگاه از شاهد بخواهد فقط به نفع یک طرف شهادت بدهد یا از گفتن بخشی از مطالب منعش کند، این کار با این ماده هم‌خوان نیست؛ چون دادگاه فقط باید مورد گواهی را طرح کند و شاهد را آزاد بگذارد.

سؤالات پرتکرار

آیا دادگاه می‌تواند به شاهد بگوید چه چیزی شهادت بدهد؟

طبق این ماده، دادگاه نمی‌تواند شاهد را به ادای گواهی ترغیب یا از آن منع کند یا در کیفیت گواهی راهنمایی و در بیان مطالب کمک کند؛ فقط مورد گواهی را طرح می‌کند.

اگر شاهد در بیان مطالبش مردد باشد، دادگاه می‌تواند کمکش کند؟

این ماده می‌گوید دادگاه نمی‌تواند او را در بیان مطالب کمک کند و باید او را در بیان مطالب خود آزاد بگذارد.

دادگاه چه کاری در مورد شاهد مجاز است انجام دهد؟

فقط اینکه مورد گواهی را طرح کند و شاهد را در بیان مطالب خود آزاد بگذارد.

مشاهدهٔ متن کامل قانون آیین دادرسی مدنی ←
ماده ۲۳۹ قانون آیین دادرسی مدنی — لویادسک