این ماده دربارهٔ «شهادت بر شهادت» است؛ یعنی وقتی خود شاهد اصلی نمیتواند در دادگاه حاضر شود، کسی که شهادت او را شنیده میتواند بهجای او شهادت بدهد. شرط این کار آن است که حضور شاهد اصلی به دلایلی مثل غیبت، بیماری، سفر، زندان یا مواردی شبیه این سخت یا ناممکن باشد. این حکم بر اساس متن، در همهٔ دعاوی مربوط به حقالناس (حقوق مردم) — چه کیفری و چه مدنی، مالی و غیرمالی — جاری است.
نکته مهم اینکه متن میگوید «به شرح ماده فوق»؛ یعنی به مادهٔ دیگری ارجاع داده است، اما در همین متن توضیح بیشتری دربارهٔ آن ماده نیامده است.
بر اساس تبصرهٔ این ماده، کسی که میخواهد بهجای شاهد اصلی شهادت بدهد (گواه بر شاهد اصلی) باید همان شرایطی را داشته باشد که برای شاهد و شهادت تعیین شده است.