این ماده دربارهٔ زمانی است که سندی در دعوا ارائه شده و طرف مقابل آن را مورد تردید یا انکار قرار میدهد. اگر کسی که سند را ارائه کرده، سند خود را پس بگیرد (استرداد کند)، دادگاه به اسناد و دلایل دیگر رجوع میکند. در همین حال، پس گرفتن سند به خودی خود نشانهٔ باطل بودن آن نیست.
اگر صاحب سند آن را پس نگیرد و سند در دعوا مؤثر باشد، دادگاه مکلف است دربارهٔ اعتبار آن سند رسیدگی کند.