ماده ۲۰۵ قانون آیین دادرسی مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

اقرار وکیل علیه موکل خود نسبت به اموری که قاطع دعوا است پذیرفته نمی‌شود اعم از اینکه اقرار در دادگاه یا خارج از دادگاه به عمل آمده باشد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده می‌گوید اگر وکیلی که در یک پرونده از طرف کسی (موکل) وارد شده، به زیان همان موکل خودش چیزی را اقرار کند، این اقرار پذیرفته نمی‌شود. «اقرار» یعنی خبر دادن یا اعتراف کردن به چیزی به زیان خود؛ و «وکیل» کسی است که اختیار پیگیری و دفاع از پرونده را از طرف آن شخص بر عهده دارد.

این قاعده یک شرط دارد: اقرار باید دربارهٔ اموری باشد که «قاطع دعوا» است؛ یعنی موضوعی که تعیین‌کننده سرنوشت پرونده است. متن این ماده تعریف دقیقی برای «قاطع دعوا» ارائه نکرده و در همین حد گفته است.

نکتهٔ دیگر اینکه تفاوتی نمی‌کند این اقرار در دادگاه انجام شده باشد یا بیرون از دادگاه؛ در هر دو حالت چنین اقراری از سوی وکیل علیه موکلش پذیرفته نمی‌شود.

مصادیق واقعی

علی، وکیلی را برای دفاع در یک پرونده انتخاب می‌کند. آن وکیل در جلسهٔ دادگاه می‌گوید موضوع مورد اختلاف واقعاً به نفع طرف مقابل است. بر اساس این ماده، این اقرار وکیل علیه علی پذیرفته نمی‌شود.
مریم به وکیلش اختیار پیگیری پرونده را داده است. وکیل بیرون از دادگاه دربارهٔ یکی از موضوع‌های تعیین‌کنندهٔ پرونده به زیان مریم اقرار می‌کند. چون این اقرار خارج از دادگاه بوده هم، طبق همین ماده علیه مریم پذیرفته نمی‌شود.

سؤالات پرتکرار

اگر وکیلم در دادگاه چیزی به ضرر من بگوید، آیا آن حرف به‌عنوان اقرار علیه من پذیرفته می‌شود؟

طبق این ماده، اگر آن اقرار مربوط به اموری باشد که قاطع دعوا است، پذیرفته نمی‌شود.

فرقی دارد که وکیل من در دادگاه اقرار کند یا بیرون از دادگاه؟

نه؛ این ماده صریحاً می‌گوید اعم از اینکه اقرار در دادگاه یا خارج از دادگاه به عمل آمده باشد، پذیرفته نمی‌شود.

منظور از «اموری که قاطع دعوا است» چیست؟

این ماده در همین متن تعریف دقیقی برای آن نیاورده است؛ فقط گفته اقرار وکیل علیه موکل، وقتی مربوط به این‌گونه امور باشد، پذیرفته نمی‌شود.

مشاهدهٔ متن کامل قانون آیین دادرسی مدنی ←
ماده ۲۰۵ قانون آیین دادرسی مدنی — لویادسک