این ماده فقط یک تعریف ساده ارائه میکند: «دلیل» هر چیزی است که طرفین یک دعوای مدنی (خواهان و خوانده) برای اثبات حرف خود یا برای دفاع در برابر ادعای طرف مقابل به آن تکیه میکنند.
نکته مهم این است که این ماده معیّن نکرده چه چیزهایی میتواند دلیل باشد و دربارهٔ انواع، شرایط اعتبار یا نحوهٔ رسیدگی به دلایل هم چیزی نگفته است؛ فقط معنای کلی واژهٔ «دلیل» را روشن کرده است.
همچنین این ماده به هیچ مادهٔ دیگری ارجاع نداده و تبصرهای هم ندارد.