این ماده میگوید سازش بین دو طرف میتواند در سه جا یا سه شکل انجام شود:
۱) در دفتر اسناد رسمی (جایی که سند رسمی تنظیم میشود).
۲) در دادگاه.
۳) در خارج از دادگاه؛ در این حالت ممکن است سندی که نوشته میشود «سازشنامه غیررسمی» باشد.
بنابراین این ماده فقط محلها و شکلهای ممکن برای سازش را بیان میکند و دربارهٔ شرایط صحت، اثرها یا مراحل بعدی چیزی نمیگوید. متن دربارهٔ اینکه کدام شکل بر دیگری برتری دارد یا کدام معتبرتر است، حرفی نزده است.