این ماده دربارهٔ حالتی است که دو یا چند نفر یک مال غیرمنقول (مثل زمین، خانه یا مغازه) را با هم در اختیار دارند یا از آن استفاده میکنند.
اگر یکی از این افراد، بقیه را از در اختیار داشتن یا استفاده از آن مال بازدارد، یا در استفادهٔ آنها اخلال و مزاحمت ایجاد کند، قانون این کار او را به ترتیب «تصرف عدوانی»، «مزاحمت» یا «ممانعت از حق» حساب میکند و مقررات همین فصل بر آن حاکم است.
یعنی رفتار یکی از شرکای ملک با رفتار یک فرد غریبه در این فصل یکسان دیده شده است.