ماده ۱۶۰ قانون آیین دادرسی مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

دعوای مزاحمت عبارت است از دعوایی که به موجب آن متصرف مال غیرمنقول درخواست جلوگیری از مزاحمت کسی را می‌نماید که نسبت به متصرفات او مزاحم است بدون اینکه مال را از تصرف متصرف خارج کرده باشد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده می‌گوید اگر کسی مال غیرمنقولی (مثل خانه یا زمین) را در تصرف خود دارد و شخص دیگری او را اذیت می‌کند یا مانع آرامش و استفادهٔ او می‌شود، اما آن مال را از تصرفش بیرون نبرده است، صاحب تصرف می‌تواند با طرح «دعوای مزاحمت» درخواست کند که جلوی این مزاحمت گرفته شود.

نکتهٔ کلیدی این است که در دعوای مزاحمت، مال هنوز در دست خودِ متصرف است و فقط مزاحمت و اخلال وجود دارد؛ یعنی کسی مال را از دست او نگرفته. این ماده فقط تعریف این نوع دعوا را بیان می‌کند و دربارهٔ شرایط دیگر، مراحل رسیدگی یا مجازات چیزی نمی‌گوید.

مصادیق واقعی

علی در خانه‌اش ساکن است. همسایه‌اش مریم با ایجاد سر و صدای شدید و مستمر یا ریختن آب و خاک جلوی درِ خانه، آرامش و استفادهٔ او را مختل می‌کند، ولی خانه همچنان در تصرف علی است. علی می‌تواند دعوای مزاحمت مطرح کند.
زمین مریم در تصرف خودش است، اما همسایه‌اش علی با گذاشتن موانع یا کارهایی مزاحم استفادهٔ او می‌شود، بدون آنکه زمین را از تصرف مریم خارج کند. مریم می‌تواند درخواست جلوگیری از این مزاحمت کند.

سؤالات پرتکرار

دعوای مزاحمت چه زمانی مطرح می‌شود؟

زمانی که مال غیرمنقول در تصرف خودِ شخص باشد و کسی نسبت به آن مزاحمت ایجاد کند، بدون اینکه مال را از تصرف او خارج کرده باشد.

در دعوای مزاحمت، مال از تصرف صاحبش خارج شده است؟

نه؛ بر اساس این ماده، مزاحمت در جایی است که مال از تصرف متصرف خارج نشده باشد.

خواستهٔ کسی که دعوای مزاحمت مطرح می‌کند چیست؟

او درخواست جلوگیری از مزاحمت کسی را می‌کند که نسبت به متصرفات او مزاحم است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون آیین دادرسی مدنی ←
ماده ۱۶۰ قانون آیین دادرسی مدنی — لویادسک