این ماده دربارهٔ «تأمین دلیل» است؛ یعنی کاری که برای نگهداشتن و محفوظ ماندن یک دلیل انجام میشود تا بعداً از آن استفاده شود.
بر اساس همین متن، هدف تأمین دلیل فقط حفظ کردن آن است و خودش دربارهٔ درستی یا ارزش آن دلیل تصمیم نمیگیرد.
اینکه آن دلیل چقدر ارزش دارد و تا چه حد میتواند به نفع کسی باشد، در زمانی که از آن استفاده میشود، با دادگاه است.