این ماده دربارهٔ حالتی است که دادگاه از یک طرف پرونده خواسته است «تامین» بگذارد (تامین یعنی تضمینی که طرف دعوا باید بسپارد تا دادگاه رسیدگی را ادامه دهد). بر اساس این ماده، دادگاه موظف است به درخواست تامین رسیدگی کند و خودش مشخص کند که چه مقدار تامین و تا چه زمانی باید سپرده شود. تا زمانی که این تامین داده نشده باشد، جریان دادرسی متوقف میماند.
اگر مهلتی که دادگاه تعیین کرده بگذرد و خواهان تامین را نگذاشته باشد، نتیجه این است: در مرحله نخستین، اگر خوانده درخواست کند، و در مرحله تجدیدنظر، اگر تجدیدنظر خوانده درخواست کند، دادگاه قرار رد دادخواست صادر میکند. یعنی پرونده از این جهت کنار گذاشته میشود.