این ماده میگوید اگر یک تبعه بیگانه در ایران خواهان باشد، در پنج حالت از دادن «تامین» معاف است. متن ماده این پنج حالت را نام برده است: (۱) در کشور متبوع آن تبعه، اتباع ایرانی از دادن چنین تامینی معاف باشند؛ (۲) دعاوی راجع به برات، سفته و چک؛ (۳) دعاوی متقابل؛ (۴) دعاوی که مستند به سند رسمی میباشد؛ (۵) دعاوی که بر اثر آگهی رسمی اقامه میشود، از قبیل اعتراض به ثبت و دعاوی علیه متوقف.
این ماده در متن دادهشده تبصره ندارد. تأمین در این متن توضیح داده نشده و فقط گفته شده در این موارد تبعه بیگانه خواهان از دادن آن معاف است. این حکم فقط برای حالتی است که تبعه بیگانه خواهان باشد؛ دربارهٔ حالتهای دیگر در همین متن چیزی گفته نشده است.