ماده ۱۲۹ قانون آیین دادرسی مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

در کلیه مواردی که تامین مالی منتهی به فروش آن گردد رعایت مقررات فصل سوم از باب هشتم این قانون (مستثنیات دین) الزامی است.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ «تامین خواسته» است؛ یعنی وضعیتی که در جریان یک دعوای مدنی، مالی از کسی به‌عنوان تضمین نگه داشته می‌شود. طبق این ماده، هر وقت این تامین مالی در نهایت به فروش آن مال منتهی شود، باید مقررات فصل سوم از باب هشتم این قانون رعایت شود.

این ماده فقط یک ارجاع می‌دهد؛ یعنی می‌گوید در چنین حالتی به سراغ فصل سوم از باب هشتم بروید. متن این ماده دربارهٔ محتوای آن فصل چیزی نمی‌گوید و در خودِ اینجا توضیح نداده که آن فصل چه مقرراتی دارد؛ فقط عنوان آن فصل را ذکر کرده که به «مستثنیات دین» مربوط است.

بنابراین به‌طور خلاصه: اگر تامین مالی به فروش مال برسد، رعایت آن فصل الزامی است. جزئیات آن مقررات در همین متن نیامده و برای فهم آن باید به خودِ آن فصل مراجعه شود.

مصادیق واقعی

علی از مریم به دلیل یک اختلاف مالی شکایت می‌کند و می‌خواهد مالی از مریم به‌عنوان تامین نگه داشته شود. اگر کار به فروش آن مال برسد، طبق این ماده باید مقررات فصل سوم از باب هشتم این قانون رعایت شود.
در جریان یک دعوای مدنی، مالی از طرف دعوا تامین می‌شود و بعداً قرار می‌شود آن مال فروخته شود. این ماده می‌گوید در این فروش، رعایت فصل سوم از باب هشتم این قانون (مستثنیات دین) الزامی است.

سؤالات پرتکرار

این ماده می‌گوید چه چیزی اجباری است؟

می‌گوید در همهٔ مواردی که تامین مالی به فروش آن مال می‌رسد، رعایت مقررات فصل سوم از باب هشتم این قانون الزامی است.

منظور از «فصل سوم از باب هشتم این قانون» چیست؟

همین متن فقط به آن فصل ارجاع داده و عنوانش را «مستثنیات دین» ذکر کرده است؛ محتوای آن فصل در این ماده توضیح داده نشده و باید به خودِ آن فصل مراجعه شود.

آیا این ماده دربارهٔ همهٔ تامین‌ها است یا فقط بعضی از آن‌ها؟

طبق متن، فقط دربارهٔ تامین‌های مالی‌ای است که کارشان به فروش آن مال برسد؛ در همین صورت رعایت آن فصل الزامی است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون آیین دادرسی مدنی ←
ماده ۱۲۹ قانون آیین دادرسی مدنی — لویادسک