این ماده دربارهٔ زمانی است که دادگاه در وقت تعیینشده تشکیل نمیشود یا مانعی برای رسیدگی دارد. در چنین حالتی، دادگاه دستور میدهد که نزدیکترین وقت رسیدگی ممکن تعیین شود؛ یعنی پرونده معطل نمیماند و زمان جدیدی برای رسیدگی مشخص میشود.
بر اساس تبصرهٔ این ماده، اگر علت تشکیل نشدن دادگاه به طرفین پرونده مربوط نباشد، این وقت جدید باید حداکثر ظرف مدت دو ماه تعیین شود. متن ماده مشخص نمیکند که منظور از «مانعی برای رسیدگی» دقیقاً چیست و چه مصادیقی دارد.