این ماده میگوید روز جمعه، روز تعطیل هفتگی کارگر است و کارگر برای این روز تعطیل هم مزد میگیرد. تبصره ۱ اجازه میدهد در کارهای خدمات عمومی مثل آب، برق و اتوبوسرانی، یا در کارگاههایی که نوع کار یا توافق طرفین ایجاب میکند، روز دیگری از هفته بهطور مستمر روز تعطیل باشد؛ در هر صورت داشتن یک روز تعطیل مشخص در هفته اجباری است. اگر کارگری روز جمعه کار کند، در مقابل استفاده نکردن از تعطیل جمعه ۴۰٪ اضافه بر مزد میگیرد.
تبصره ۲ حالتی را میگوید که روزهای کار در هفته کمتر از شش روز باشد؛ در این حالت مزد روز تعطیل هفتگی کارگر برابر یکششم مجموع مزد یا حقوقی است که در روزهای کار آن هفته گرفته است. تبصره ۳ هم درباره کارگاههایی است که کارگرانشان پنج روز در هفته و ۴۴ ساعت کار قانونی انجام میدهند و از دو روز تعطیل استفاده میکنند؛ در این کارگاهها مزد هر یک از این دو روز تعطیل هفتگی برابر مزد روزانه کارگر است.